[26]​

Εκείνο που δεν είναι ευρύτερα γνωστό, είναι πως οι στολές της Δημοτικής Φιλαρμονικής του Λαυρίου, εκτός από την ταυτότητα και την ιδιότητα του ατόμου που τη φοράει, την ένταξή του σε μια συγκεκριμένη ομάδα ή οργανισμό, την ιεραρχία αλλά και την ισότητα μεταξύ των μελών της ομάδας, συμβολίζουν μέσο των χρωμάτων τους, την ιστορία του τόπου. Το μαύρο χρώμα (μελανόμορφο χρώμα, ομοιόμορφο σε σακάκι και παντελόνι) συμβολίζει τις αρχαίες «σκωρίες» που είναι διάσπαρτες στη Λαυρεωτική. Το κόκκινο χρώμα στα πέτα, στις μανσέτες και στις ρίγες του παντελονιού συμβολίζει το αίμα των μεταλλωρύχων που πότισε τη γη, ενώ το κίτρινο χρώμα (φωτεινό, λαμπερό χρώμα) στα υπομασχάλια κορδόνια συμβολίζει την αισιοδοξία, τη πρόοδο και τους στόχους στο μέλλον!

Οι χειμερινές στολές που φτιάχτηκαν εξ αρχής για την επαναλειτουργία της μπάντας το 1979 μετά τη δικτατορία (ακριβώς παραπάνω φωτογραφία) είχαν αυτούς τους συμβολισμούς ενώ περιλάμβαναν ασημοκόκκινα κράνη με κίτρινα λοφία για τις εμφανίσεις στις παρελάσεις 25ης Μαρτίου, 28ης Οκτωβρίου και την περιφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή, που εναλλάσσονταν με πηλήκια στρατιωτικού τύπου, για τις υπόλοιπες εμφανίσεις.

Τις στολές της μπάντας και τη συντήρησή τους για τους άνδρες μουσικούς, τις έραβε ο γνωστός ράφτης του Λαυρίου Μαρίνος Γιώργιζας ενώ για τις γυναίκες η κ. Ανδριανή Ορφανού, μητέρα της Στεφανίας Ορφανού, που είναι μέλος της Δημοτικής φιλαρμονικής ως σήμερα.

Σταδιακά τα κράνη καταργήθηκαν λόγο κόστους κατασκευής ενώ από το 1994 οι στολές άλλαξαν χρώμα και σχεδιασμό για πρακτικούς λόγους κυρίως [η αριστερή στολή στη παρακάτω φωτογραφία]. Τελικά, μετά από πρωτοβουλία των μουσικών, το 2005 τα χρώματα των στολών επανήλθαν στο αρχικό σκεπτικό των συμβολισμών, με έναν σύγχρονο και κυρίως πιο πρακτικό σχεδιασμό (σακάκι κλειστού τύπου) ενώ τα πηλήκια αντικαταστάθηκαν με πηλήκια τύπου ΣΣΕ, ελπίζοντας στην επαναφορά των συγκεκριμένων κρανών στο μέλλον, σε συνδυασμό με σύγχρονες ειδικές εξαρτήσεις φορητότητας, κυρίως των κρουστών και ογκωδών μουσικών οργάνων.