Ο Γιώργος Τρικαλιώτης του Σταύρου γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1952 στην Αθήνα και έζησε τη ζωή του στη Λαυρεωτική σε μια μικρή γειτονιά του Κυπριανού. Το Λαύριο είναι ο τόπος που αγάπησε και υπηρέτησε μέσα από τη μουσική του.  Μαζί με τη σύζυγό του Σοφία, δημιούργησαν μια δεμένη και αγαπημένη οικογένεια και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μίνα και την Ιωάννα, που αποτέλεσαν το φως και τη δύναμή του. Η οικογένειά του αισθάνεται βαθιά περηφάνη για τον άνθρωπο, τον σύζυγο και τον πατέρα που υπήρξε, αλλά και για το ήθος, το έργο που άφησε πίσω του.

Ήταν ένας άνθρωπος ήσυχος, ευγενικός, με βαθιά αγάπη για την μουσική και τους ανθρώπους γύρω του. Τη μουσική την αγάπησε από παιδί. Παρά τις δυσκολίες της εποχής και τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε, δε λύγισε. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών κιθάρα και θεωρία. Αποφοίτησε με Άριστα , αποδεικνύοντας πως όταν υπάρχει ψυχή και πίστη, κανένα εμπόδιο δεν είναι ανυπέρβλητο.

Δίδαξε με αφοσίωση και αγάπη, μεταφέροντας στους μαθητές του όχι μόνο γνώσεις, αλλά και αξίες.

Πολύτιμος συνεργάτης του αείμνηστου αρχιμουσικού Γιάννη Γλαντζή και καθηγητής θεωρίας στη Φιλαρμονική της πόλης, προσέφερε ουσιαστικά στην πολιτιστική ζωή του τόπου.

Ακόμα και όταν η υγεία του τον υποχρέωσε να αφήσει τη Φιλαρμονική, δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μουσική. Με δύναμη ψυχής συνέχισε να διδάσκει και να δημιουργεί, οργανώνοντας ετήσιες συναυλίες κλασικής κιθάρας στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας της Καθολικής Εκκλησίας, στιγμές γεμάτες συγκίνηση και φως.

Συνέχισε τις σπουδές και τις συνεργασίες του με τον Ευθύμη Παλακά, ενώ τα τελευταία χρόνια εμφανιζόταν σε μουσικές σκηνές και δημοτικές εκδηλώσεις, μαζί με τον,  τότε ακόμη μαθητή του, Ευτύχη Ζαρμπ, αποδεικνύοντας πως η μουσική ενώνει γενιές.
Ασχολήθηκε επίσης με τη σύνθεση και τη συγγραφή στίχων, σε συνεργασία με τον Ευτύχη Ζαρμπ και την αείμνηστη Μίμη Τατάκη-Τσίρου, αφήνοντας πίσω του έργα γεμάτα ψυχή.

Ο Γιώργος Τρικαλιώτης έφυγε από τη ζωή στις 3 Ιουλίου 1994, όμως δεν έφυγε από τις καρδιές των μαθητών του. Η μνήμη του ζει στις καρδιές τους και κάθε του νότα θα ακούγεται για πάντα. 

Η Φιλαρμονική, τιμώντας την προσφορά του, τον συνόδευσε στο τελευταίο του ταξίδι με μουσική.